جنگ رمضان برای مردم شهرستان ری تنها یک خبر از میدان نبرد نبود؛ در بخشهایی از این شهرستا صدای انفجار، شیشههای شکسته، خانههای آسیبدیده و مجروحیت مردم، واقعیت جنگ را به متن زندگی روزمره آورد.
روستای امینآباد یکی از مناطقی بود که در جریان حملات متعدد دشمن آمریکایی و صهیونیستی، چندین بار هدف قرار گرفت. در یکی از این حملات، صدها واحد مسکونی و تعدادی واحد تجاری آسیب دیدند و شماری از اهالی نیز مجروح شدند.
در چنین شرایطی، دهیاری امینآباد تلاش کرد همزمان دو مأموریت را پیش ببرد؛ مدیریت بحران و حفظ آرامش مردم از یک سو و استمرار خدمترسانی روزمره از سوی دیگر.
برای بررسی ابعاد این اتفاقات و روایت اقدامات انجامشده در روزهای جنگ رمضان، با میثم خوشی دهیار امینآباد گفتوگویی انجام دادهایم.
عصر ری: آقای خوشی، اگر بخواهیم از نخستین ساعات جنگ رمضان شروع کنیم، دهیاری امینآباد چه شرایطی را تجربه کرد؟
میثم خوشی: واقعیت این است که جنگ برای ما یک موضوع دور از میدان نبود. مردم امینآباد در چند مرحله حمله دشمن را با چشم خود دیدند و آثار آن را در خانه و محله خود لمس کردند.
از همان نخستین لحظات، اولویت ما حفظ آرامش مردم، بررسی شرایط، هماهنگی با نیروهای امدادی و انتظامی و بعد از آن، ورود سریع نیروهای خدماتی به صحنه بود.
ما به نیروهای دهیاری اعلام کرده بودیم که در چنین شرایطی هیچکس منتظر پایان ساعت اداری نباشد. همه باید در صحنه باشند.
به همین دلیل، نیروهای خدماتی و فنی دهیاری به صورت شبانهروزی در آمادهباش بودند و تلاش کردیم مردم احساس نکنند در شرایط جنگی تنها ماندهاند.
عصر ری: یکی از جدیترین حملات به امینآباد، حملهای بود که به منازل مسکونی خسارت زیادی وارد کرد و تعدادی از اهالی هم مجروح شدند. درباره آن حادثه توضیح میدهید؟
میثم خوشی: آن حادثه از تلخترین اتفاقاتی بود که مردم امینآباد در طول جنگ تجربه کردند.
در پی حمله دشمن، تعداد زیادی از منازل مسکونی دچار خسارت شدند؛ عمده خسارتها مربوط به شیشههای ساختمانها، بهخصوص شیشههای دوجداره، دربها، کرکرهها و بخشهایی از اجزای ساختمان بود.
اما مسئله فقط خسارت مادی نبود. تعدادی از اهالی عزیز ما هم در این حادثه مجروح شدند و همین موضوع فضای سنگینی را در روستا ایجاد کرده بود.
در همان ساعات اولیه، با هماهنگی مدیریت بحران فرمانداری شهرستان ری، عوامل اورژانس و هلال احمر برای رسیدگی به مجروحان وارد عمل شدند.
ما هم تلاش کردیم در کنار دستگاههای امدادی، خانوادهها را تنها نگذاریم.
بعد از حادثه، شخصاً روند درمان مجروحان را پیگیری کردم و به بیمارستان و منزل برخی از آنها رفتیم. با خانوادههای مجروحان نیز در ارتباط بودیم تا اگر نیاز به پیگیری اداری یا حمایتی وجود دارد، دهیاری در کنار آنها باشد.
برای ما، مردم فقط «پرونده خسارت» نبودند؛ خانوادههایی بودند که در یک شرایط سخت و غیرمنتظره آسیب دیده بودند.
عصر ری: بعد از پایان عملیات اولیه، دهیاری چه اقدامی برای منازل آسیبدیده انجام داد؟
میثم خوشی: بلافاصله موضوع شناسایی و ثبت خسارتها را در دستور کار قرار دادیم.
با پیگیریهایی که با بنیاد مسکن شهرستان ری انجام شد، گروههای ارزیابی وارد امینآباد شدند و به همراه عوامل دهیاری، خانههای آسیبدیده را بررسی کردند.
در مقطعی چهار گروه ارزیابی بنیاد مسکن و نیروهای دهیاری به صورت میدانی مشغول بررسی بودند.
از طرف دیگر، منتظر نمیماندیم تا همه فرآیندهای اداری طی شود و بعد خدمت را شروع کنیم.
تعمیر شیشههای آسیبدیده، تعمیر برخی دربها و کرکرهها و پاکسازی معابر، همزمان در حال انجام بود.
بعدها تعداد واحدهای مسکونی آسیبدیده در ارزیابیها به حدود ۲۷۰ تا ۳۰۰ واحد رسید و تعدادی واحد تجاری نیز آسیب دیدند.
این موضوع برای ما یک کار اداری ساده نبود؛ یک عملیات گسترده خدمترسانی بود که باید با همکاری فرمانداری، بنیاد مسکن، دستگاههای امدادی و مجموعه دهیاری انجام میشد.
عصر ری: در همان روزهای نخست، شما پیگیریهای زیادی برای حضور مسئولان در منطقه داشتید.
میثم خوشی: بله. اعتقاد من این بود که مسئول باید در میدان باشد.
در روزهای مختلف، فرماندار ویژه شهرستان ری، معاون استاندار تهران، بخشدار مرکزی، رئیس بنیاد مسکن و دیگر مسئولان در مناطق آسیبدیده امینآباد حاضر شدند.
حتی در مقطعی، نماینده تامالاختیار معاون رئیسجمهور برای بررسی وضعیت در محل حادثه حضور پیدا کرد.
ما گزارش دقیق وضعیت را ارائه میکردیم و مطالبهمان روشن بود؛ مردم باید هرچه سریعتر به شرایط عادی برگردند و خسارتهای آنها جبران شود.
دهیاری هم تا آخرین مرحله پیگیریها در کنار مردم باقی ماند.
عصر ری: اما فعالیت دهیاری فقط به امینآباد محدود نماند و در دیگر مناطق شهرستان ری هم حضور داشتید.
میثم خوشی: یکی از ویژگیهای روزهای جنگ رمضان این بود که مرزهای اداری برای ما اولویت نبود.
در حمله به فرهنگسرای ولا در شهرری، از همان دقایق نخست در کنار نیروهای امدادی حاضر شدیم و با امکانات و نیروهای خدماتی دهیاری در عملیات پشتیبانی و پاکسازی مشارکت کردیم.
در سایر نقاط آسیبدیده شهرستان ری نیز هرجا نیاز بود، تلاش کردیم امکانات خودمان را در اختیار مدیریت بحران قرار دهیم.
ما خودمان را جزئی از مجموعه مدیریت بحران شهرستان میدانستیم و معتقد بودیم در شرایط خاص، همه باید کنار هم باشند.
عصر ری: در یکی دیگر از حملات، یک واحد صنعتی در حریم امینآباد مورد اصابت قرار گرفت. در آن حادثه چه اتفاقی افتاد؟
میثم خوشی: در آن حادثه نیز بلافاصله نیروهای دهیاری وارد عمل شدند.
شرایط توسط نیروهای بسیج و انتظامی کنترل شد و همزمان نیروهای خدماتی دهیاری برای پاکسازی و نظافت خیابانهای منتهی به محل حادثه در صحنه حضور پیدا کردند.
احجام و موانع ناشی از حادثه از مسیر جمعآوری شد تا عبور و مرور مردم با مشکل مواجه نشود.
حتی در موضوع برق نیز با پیگیری انجامشده و همکاری اداره برق شهرستان ری، برق روستا در کوتاهترین زمان مجدداً وصل شد.
در چنین شرایطی یک اصل را همیشه به نیروها تأکید میکردم؛ مردم نباید احساس کنند مدیریت شهر و روستا غایب است.
عصر ری: در کنار خدمات فنی، بحث آرامش روانی مردم هم بسیار مهم بود. دهیاری در این حوزه چه نقشی داشت؟
میثم خوشی: شاید یکی از مهمترین وظایف ما همین بود.
در شرایط جنگی، فقط انفجار و خسارت فیزیکی مطرح نیست. ترس، شایعه، نگرانی خانوادهها و اخبار جعلی میتواند آسیب دیگری به جامعه وارد کند.
ما تلاش کردیم ارتباط مستقیم خودمان را با مردم حفظ کنیم.
از مردم میخواستیم اخبار را از مبادی رسمی دنبال کنند و تحت تأثیر شایعات قرار نگیرند.
از طرف دیگر، حضور بسیجیان، نیروهای انتظامی و امنیتی در سطح روستا باعث شد آرامش و امنیت روانی مردم حفظ شود.
ما نیز در کنار آنها، با حضور مستمر نیروهای دهیاری، تلاش کردیم یک پیام روشن به مردم بدهیم:
دهیاری در کنار شماست و تا زمانی که شرایط به حالت عادی برگردد، خدمت تعطیل نمیشود.
عصر ری: حتی در ایام نوروز هم فعالیت دهیاری متوقف نشد.
میثم خوشی: بله. شرایط جنگی اجازه تعطیلی خدمت را نمیداد.
کمیته مدیریت بحران و کمیته اختصاصی پشتیبانی جنگ در دهیاری فعال بود و نیروها در شیفتهای مختلف در آمادهباش بودند.
در موضوعات ضروری مردم، خدمات روزمره، پاکسازی معابر، پشتیبانی از نانواییها و حتی تأمین موتور برق برای نانواییهای منتخب در صورت نیاز، برنامهریزی کردیم.
برای ما فرقی نداشت روز عادی باشد، تعطیلات نوروز باشد یا شرایط جنگی؛ مردم باید خدمت دریافت میکردند.
عصر ری: یکی از موضوعات مهم، تأمین نیازهای اولیه مردم و نظارت بر نانواییها بود.
میثم خوشی: درست است در شرایط جنگی، نان و اقلام ضروری اهمیت دوچندان پیدا میکند.
با هماهنگی فرمانداری شهرستان ری، بازدید از نانواییهای امینآباد و حاجیآباد انجام شد و کیفیت پخت، مسائل بهداشتی و نحوه خدمترسانی مورد بررسی قرار گرفت.
ما قدردان اصنافی هستیم که در روزهای سخت کنار مردم ایستادند؛ اما در مقابل حقوق مردم هم تعارف نداریم.
اگر قرار است نانوایی فعالیت کند، حتی در شرایط جنگی هم باید نان با کیفیت و در شرایط مناسب به مردم ارائه دهد.
عصر ری: بارندگی شدید هم در همین ایام باعث آبگرفتگی شد. در آن شرایط هم نیروهای دهیاری وارد عمل شدند.
میثم خوشی: بله، جالب اینجاست که بحرانها منتظر هم نمیمانند.
در حالی که نیروهای ما همچنان در آمادهباش شرایط جنگی بودند، بارندگی شدید هم اتفاق افتاد و در بخشهایی از امینآباد آبگرفتگی ایجاد شد.
نیروهای خدماتی با عملیات مکانیزه و دستی، پاکسازی جویها و انهار، رفع انسداد مسیرهای هدایت آب و تخلیه آبهای ماندگار را انجام دادند.
در محور امینآباد ـ غنیآباد نیز با وجود اینکه محدوده آبگرفتگی خارج از حوزه وظایف مستقیم دهیاری بود، نیروهای ما وارد شدند.
بیش از سه ساعت نیروهای خدماتی و فنی درگیر بازگشایی مسیر بودند.
همچنین در روستای کورهفرنگی، بنا بر اعلام نیاز، نیروهای دهیاری امینآباد اعزام شدند و با استفاده از تجهیزات موجود، عملیات رفع آبگرفتگی و بازگشایی معابر را انجام دادند.
این همان نگاه جهادی است؛ وقتی مردم گرفتارند، اولویت ما کمک کردن است، نه اینکه بگوییم اینجا در محدوده وظایف من نیست.
عصر ری: در این میان، نقش مردم امینآباد را چگونه ارزیابی میکنید؟
میثم خوشی: مردم امینآباد واقعاً در روزهای سخت، بزرگی و نجابت خودشان را نشان دادند.
روستایی که ۳۹ شهید تقدیم انقلاب اسلامی کرده، طبیعی است که در شرایط سخت هم پای انقلاب، کشور و امنیت بایستد.
ما شاهد صبوری، همدلی و همکاری مردم بودیم.
در روزهایی که دشمن تلاش میکرد با حملات نظامی و جنگ روانی، جامعه را دچار ترس و اختلاف کند، مردم امینآباد آرامش خودشان را حفظ کردند.
این سرمایه بزرگی است.
عصر ری: بعد از فروکش کردن حملات، آیا فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی دهیاری هم ادامه پیدا کرد؟
میثم خوشی: ما معتقدیم خدمت فقط آسفالت و نظافت و تعمیرات نیست.
در شرایط سخت، ارتباط با خانواده شهدا، دیدار با خانوادههای آسیبدیده، برگزاری برنامههای فرهنگی و ایجاد فضای همدلی در جامعه هم بخشی از خدمت است.
در ادامه برنامه های فرهنگی ایام جنگ رمضان، مراسم اربعین شهادت رهبر شهید با حضور مردم، بسیجیان، مساجد و مجموعههای مختلف در بوستان پرنیان برگزار شد.
حتی موکب پذیرایی دهیاری امینآباد در تجمعات شبانه میدان نماز شهرری نیز در راستای خدمترسانی و مشارکت اجتماعی فعال بود.
عصر ری: اگر بخواهید عملکرد دهیاری امینآباد در جنگ رمضان را در چند جمله جمعبندی کنید، چه میگویید؟
میثم خوشی: ما ادعا نمیکنیم همه مشکلات را به تنهایی حل کردیم.
آنچه انجام شد حاصل همکاری مجموعه بزرگی از نیروهای امدادی، انتظامی، بسیج، فرمانداری، بنیاد مسکن، دستگاههای خدماترسان و البته مردم بود.
اما یک تعهد داشتیم و داریم؛ در روزهای سخت، مردم نباید احساس کنند مسئولان از آنها فاصله گرفتهاند.
در چندین حمله، از نخستین دقایق در صحنه بودیم؛ از پاکسازی خیابانها و رسیدگی به منازل آسیبدیده گرفته تا پیگیری وضعیت مجروحان و جبران خسارتها.
در کنار آن، خدمت روزمره مردم هم تعطیل نشد.
ممکن بود جنگ باشد، تعطیلات نوروز باشد، بارندگی شدید باشد یا بحران دیگری اتفاق بیفتد؛ اما خدمت به مردم نباید متوقف شود.
عصر ری: و سخن پایانی شما برای مردم امینآباد؟
میثم خوشی: من در پایان فقط میخواهم از مردم شریف و شهیدپرور امینآباد تشکر کنم.
آنها در روزهایی که دشمن تلاش میکرد با حملات خود، آرامش جامعه را برهم بزند، صبر و همدلی خود را حفظ کردند.
ما نیز به عنوان خدمتگزاران مردم در دهیاری امینآباد، خودمان را بدهکار مردم میدانیم.
جنگ ممکن است روزی تمام شود، اما مسئولیت خدمت باقی میماند.
برای ما «خدمت جهادی» یک شعار نیست؛ باید در خیابان، کنار خانه آسیبدیده، کنار خانواده مجروح، در عملیات بحران و حتی در سادهترین کارهای روزمره مردم دیده شود.
امینآباد در روزهای سخت تنها نبود و نخواهد بود.
ما در کنار مردم ایستادهایم و تا زمانی که مسئولیت داریم، تلاش میکنیم خدمت به مردم شریف این دیار، بیوقفه ادامه داشته باشد.
دیدگاهتان را بنویسید